الف صاد

۲ مطلب با موضوع «نقد فیلم» ثبت شده است

فیلم قرمز از سه فیلم سه رنگ فوق العاده بود. هنوز دو فیلم قبلی از این مجموعه رو ندیدم ولی فلسفه این فیلم خیلی قوی و بسیار عالی بود و به شدت من رو تحت تاثیر قرار داد.موضوع فیلم در مورد دختری بود که مدل متوسط در شهر هست و اتفاقی سگ یک قاضی رو زیر میگره وقتی مراجعه میکنه سگ تحویل بده متوجه میشه که مرد به مکالمات همسایه ها گوش میده و ادامه ما جرا.... در این فیلم قاضی نقش خدا رو بازی میکرد و والنتین که به عنوان یک پرسشگر و ربط دهنده ماجرا های فیلم بود . داستان فیلم اگر چه مضمونی از خیانت را دنبال میکرد به نظرم میخواست بگوید شما اسیر سرنوشت یا حوادثی هستید که گاه نمی توانید پیش بینی کنید و نکته دیگه ای که داشت در مورد سستی روابط بود عشق قاضی به دخترک که یک عشث شناختی بود که باعث تغییر نگرش هم دیگه شدند و تغییر و تحولاتی درهر دوی این دو به وجود امد. ارتباط بین انسانی چقدر لطیف عنوان شده بود و خیانت چقدر لطیف نشون داده شده بود که دو حس نفرت و ترحم رو نسبت به شخصیت ها می تونستی درک کنی. 
پی نوشت1: دارم نقد نویسی رو مشق میکنم . 
پی نوشت2: خیلی از جاها شبیه والنتین درگیر بودم 
پی نوشت3: خدایی خدا بودن خیلی سخته

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۳:۴۸
الهام صباحی
فیلم بادیگارد ساخته حاتمی کیا و با بازی پرویز پرستویی امروز دیدم . انچه مینویسم نوشته های یک مخاطب معمولی است از دیدن فیلمی که فکر میکرد باید مثل چ دچار یک هیجان بشود اگر چه ان را هم نپسنیدم. بادیگارد به جز بعضی صحنه ها که خواب از سرم پرید داستان خاصی نداشت خیلی کش دار بود و میتوانست کوتاه تر از این بشود. سوژه عالی بود تا انجا که من مخاطب عامی ان را در سینمای ایران ندیده بود اگر چه شخصیت حیدر برای من تداعی کننده نقش رنجر بود ولی قیافه رنجر های امروز یا به اصطلاح بادیگارد ها فرق کرده .چرایی داستان در مورد یک شک بود که می تونست فیلم به چند لایه عمیق تر ببرد ولی در ظاهر گیر کرده بود یک ادم(بادیگارد) در دو ماه اخر کارش بعد از بیست و اندی سال دچار شک میشود و این شک میتوانست نقطه تحول روال فیلم باشد ولی نتونست باز هم با یک صحنه های احساسی بچه شهید و کهف شهدا و عکس های یادگاری احساسات و ارزش هایی که نمیشود در سینما نشان داد پایان گرفت. شک بادیگارد برای محافظت، برای از دست دان جان و حفظ جان دیگری پاسخی به جز احساسان نداشت. این یعنی مخاطب را دست پایین گرفتن یعنی سینمای ایران به سینمای هند نزدیک شدن.
بازی روان بازیگران نمیتواند ضعف ها را پر کند. فیلم باید مخاطب رادرگیر کند. بعد از فیلم چی شد ؟ چند نفر درگیر این شک شدند؟ من به سرباز هایی فکر میکنم که امروز سوریه اند؟ ایا در لحظه های نبرد دچار شک می شوند ؟ آیا برای متولد 60 و 70 ارزش های مقدس معنایی فراتر از جان دارد ؟آیا جایی برای شک هست ؟ آیا پاسخ شک ها عقلانی است یا احساسی . شهادت ؟!!
ایا بالاتر از جان هست ؟
ارزوی شهادت یک شعار تو خالی نیست باید بدانی مردن یعنی چه تا ارزوی شهادت کنی .شهید شدن به این سادگی نیست. پس شعار ندهیم اگر مرگ را نمیشناسیم و جانتان در معرض خطر نیست.
بادیگارد محافظ کارانه از پاسخ به این شک رد شد شاید محافظه کارانه واژه زرنگی برای این فیلم سینمایی باشد ابلهانه و ساده انگارانه رد شد. صحنه اکشن برای مخاطب امروزی قهرمان سازی نمیکند کمی مخاطب خود را بشناسیم مخاطبی که امروزه درگیر مفاهیم شده است .
پایان.
پی نوشت: من هنوز درگیر عزیز تر از جانم
پی نوشت 2: تن ادمی عزیز است
پی نوشت 3: شهادت معنایی فراتر از عاشقی است که باید چشید
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۳:۴۴
الهام صباحی